ROZDZIAŁ 7!

Rano obudziłam się o 06:00. słabo się czułam spojrzałam na telefon 3 nie odebrane wiadomości od Harry’ego i dwa nie odebrane połączenia. Nie miałam siły ich nawet odczytywać. Niechętnie wstałam z łóżka i po cichu wyszłam ze swojego pokoju kierując się w stronę kuchni

- Mała wszystko ok. ? – spytała Ola siedząca w kuchni z Niall’em .. chwila co tu robi Horan?

- nie bardzo – odpowiedziałam

- widać nie za dobrze wyglądasz co ci jest ? – spytał Niall

- źle się czuje – powiedziałam

- jesteś cała rozpalona i masz podkrążone oczy ty płakałaś ? – spytał blondyn

- nie zdaje ci się – odpowiedziałam sięgając po apteczkę. No co mu miałam powiedzieć „ a no wiesz zakochałam się w Harrym’’ przecież ja jestem tylko kolejną z miliona ich fanek..

- zostawisz nas na chwilę samych ? – spytała Ola spoglądając na Horana

- jasne czekam na dworze – powiedział opuszczając kuchnie

- on może się nabrał ale ja nie.. wiem że płakałaś i nie wciskaj mi kitów. Odczytaj wiadomości od Harry’ego ale najpierw zmierz gorączkę i na wszelki wypadek idź do lekarza. Ja wychodzę z Horanem na spacer poradzisz sobie ? – spytała Ola

- nie jestem małym dzieckiem.. – powiedziałam delikatnie się uśmiechając

- wiem ale martwię się o ciebie.. – powiedziała przytulając mnie

- idź już. Bo on czeka baw się dobrze – powiedziałam

- obiecasz że zrobisz to o co cię poprosiłam ? – spytała

- tak idź już mała – powiedziałam.

Pożegnałyśmy się i Ola wyszła z domu. Wzięła termometr i usiadłam na blacie w kuchni.

Świetnie 38,7 stopni gorączki.. wzięłam jakąś tabletkę na zbicie gorączki a następnie wróciłam do siebie do pokoju. Wzięłam telefon i odczytałam wiadomości

„ mała wszystko ok. ? wiem ze nie śpisz bo Ola mówiła blondasowi - H ‘’

„ odpisz , martwię się – H ‘’

„ chyba jednak śpisz , słodkich snów – H ‘’

Postanowiłam nie odpisywać nie miałam teraz do tego głowy. Podeszłam do szafy wyciągnęłam czarne rurki , koszulkę i niebieską bluzę z kapturem. Przebrałam się umyłam i uczesałam włosy. Zabrałam swój telefon i wyszłam z pokoju. Obiecałam Oli że pójdę do tego lekarza wiec postanowiłam dotrzymać słowa. Kiedy umierałam swoje niebieskie vansy ktoś zadzwonił na dzwonek.

- cześć mała. Ola mówiła że nie jest z tobą za dobrze wiec przyjechałem – powiedział Harry

- cześć duży. No jak widać nie bardzo właśnie wybieram się do lekarza – powiedziałam zakładając kurtkę

- na nogach w taką pogodę ? – spytał

- mam jakieś inne wyjście ? – spytałam

- tak – powiedział Harry kiedy  zamykałam dom.

- niby jakie ? – zapytałam

- ja cię zawiozę – powiedział i pokazał na auto

- nie ma mowy. Nie będziesz na mnie tracił czasu. – powiedziałam

- jest mały problem.. – powiedział

- jaki ? – spytałam

- Ty nie masz nic do gadania – powiedział Harry i pociągnął mnie za rękę do auta. Otworzył drzwi i na siłę mnie do niego wepchał.

- jesteś walnięty – powiedziałam

- ale za to jaki kochany – odpowiedział i pokazał mi język

Po około 20 minutach byliśmy już w pobliskiej przychodni.

- zaczekam tu na ciebie poradzisz sobie ? – spytał loczek

- jasne nie jestem małym dzieckiem.. – powiedziałam

- no nie wiem.. – powiedział

- wiesz co? – powiedziałam

- słucham księżniczko ? – spytał

- jestem w Twoim wieku – powiedziałam i pokazałam mu język. Nie czekając na jego odpowiedz wyszłam z auta i skierowałam się w stronę wejścia.

Po około 10 minutach siedziałam już w gabinecie lekarza. Okazało się że złapałam letką grypę i przez 4 dni muszę zostać w domu. Świetnie ciekawe kto pomoże Oli w kawiarni. Wypisał mi receptę , ja podziękowałam i wyszłam z gabinetu. Weszłam jeszcze do apteki wykupiłam lekarstwa a następnie wróciłam z powrotem do auta loczka

- i co ? – spytał

- letka grupa.. i mam zostać 4 dni w łóżku ? czy ty to rozumiesz.. nie chce zostawić Oli samej z kawiarnią na głowie – powiedziałam

- przecież wam pomożemy. My mamy teraz wolne nie zapominaj o tym – powiedział loczek

- yhy.. ty mi już wystarczająco pomagasz .. – powiedziałam i spojrzałam w jego zielone oczy

- mała.. dobra.. przepraszam.. a tak poważnie serio jesteś w moim wieku ? – spytał

- Tak – uśmiechnęłam się

- a Ola ? – spytał

- Ola ma 18 – odpowiedziałam zapinając pasy.

- jesteś mi coś winna – powiedział

- co takiego ? – spytałam

- buziaka za podwózkę do lekarza – powiedział

- chyba sobie żartujesz – powiedziałam

- nie. Nie pojedziemy do puki nie dasz mi buziaka – powiedział.

- debil.. – powiedziałam i dałam buziaka Harry’emu.

- teraz  możemy jechać – powiedział uśmiechając się.

Po drodze Harry wstąpił jeszcze do swojego domu po jakieś rzeczy chociaż nawet nie miałam pojęcia co to było ale niósł torbę. Wiec coś tam musiało być..

- co to ? – spytałam

- ktoś musi się tobą za opiekować – powiedział

- Harry jestem duża.. – powiedziałam

- naprawdę?  - spytał ironicznie

- Boże czy wy mnie będziecie teraz traktować jak dziecko – powiedziałam

- tak – uśmiechnął się odpalając auto.

Po 10 minutach byliśmy już pod domem. Chciałam wyjść z auta ale loczek mi nie pozwolił. Wyszedł jako pierwszy i jak na dżentelmena przystało otworzył mi drzwi.

- oj Harry , Harry – powiedziałam

- lubię kiedy wymawiasz moje imię – powiedział

- serio ? – spytałam wkładając klucz do zamka.

- tak. Masz słodki akcent – powiedział

Obaj weszliśmy do domu gdzie siedziała już Ola i Niall.

- masz dla mnie torbę ? – spytał Niall

- tak – powiedział

- co tu się dzieje ? – spytałam

- Blondyn zostawił u mnie wczoraj torbę z laptopem – powiedział Harry śmiejąc się

- dobra ty serio jesteś debilem – powiedziałam i poczochrałam jego loczki.

- ej! – powiedział i złapał mnie w talii – śliczne masz oczy.. – powiedział wpatrując się w moje oczy. Nie potrafiłam nic odpowiedzieć. Czułam motylki w brzuchu. Chwila stop! Ogarnij się jesteś dla niego tylko fanką a on chciał być miły!

- Paula i co ? – powiedziała Ola przerywając cisze miedzy nami

- w sumie to nic takiego. Grypa przez 4 dni w łóżku. A najgorsze jest to że zostawię cię sama ze wszystkim.. – powiedziałam

- ej przecież jej pomożemy mówiłem ci – powiedział Harry stawiając mnie na ziemi

- jasne – powiedziałam bez entuzjazmuj wchodząc do kuchni

- nie jasne tylko tak – powiedział blondyn

- Ola mogę cię prosić na chwile ? – spytałam przyjaciółki

- Niall na ciebie leci – powiedziałam wchodząc do kuchni

- nie mów że Harry na ciebie nie – powiedziała

- bo nie. Chciał być miły. Po za tym gdyby nie ty nie przyjechał by tu nawet – powiedziałam

- ej! – krzyknęła

- taka prawda – powiedziałam lejąc sobie wody do szklanki

- idź lepiej leżeć , bo gorączka ci chyba zaszkodziła – powiedziała Ola i pokazała palcem na schody

- wyganiasz mnie ? – spytałam

- nie ale wkurza mnie takie gadanie wiec wole żebyś poszła już leżeć – powiedziała letko wkurzona

- dobranoc – powiedziałam wychodząc z kuchni.

- gdzie ty idziesz ? – spytał loczek

- do siebie. Ola się na mnie wkurzyła – powiedziałam. – dziękuje za pomoc. To naprawdę było bardzo miłe z Twojej storny. Do zobaczenia kiedyś tam – powiedziałam wychodząc po schodach.

- mam sobie iść ? – spytał loczek

- nie! – krzyknęła Ola.

- tak – powiedziałam cicho pod nosem

- co ? – spytała Ola

- nic , nic – powiedziałam

- co jej ? – spytał loczek

- sam z nią pogadaj – powiedziała Ola

- nic mi nie jest! – krzyknęłam z góry

- jasne.. – powiedziała Ola. – my idziemy wrócimy wieczorem. A ty sobie to przemyśl – powiedziała Ola

- cześć – powiedziałam i weszłam do swojego pokoju.

Przebrałam się w piżamę i wskoczyłam pod kołdrę. Wzięłam laptopa i weszłam na twister

„ coraz bardziej go kocham… ‘’ , postanowiłam odpowiedzieć na kilka pyta które głownie dotyczyły wczorajszego koncertu , podziękowań za to ze reprezentowałyśmy Polskę. Pytań o to jacy są chłopcy z 5SOS , 1D czy jaka jest Selena. Prosili mnie też o follow. Czułam się jak nie wiadomo kto. Przecież co my takiego zrobiłyśmy ? po prostu miałyśmy tą flagę bo chciałyśmy aby wiedzieli że w Polsce mają fanów. No nic. Po odpowiedzeniu i daniu kilku osobą follow back napisałam kolejnego tweeta

„ chora. Idę się przespać.. xx ‘’

Kiedy odkładałam laptopa na podłogę do pokoju wszedł Harry. Świetnie jeszcze jego tu brakowało. Co ja mu miałam powiedzieć „ a wiesz Harry zakochałam się w Tobie. A wiesz co jest najgorsze że ty mnie nie kochasz i traktujesz jak swoją kolejna milionowa fankę stojąco w tłumie i krzycząco Twoją imię. Ale nie martw się poradzę sobie z tym ‘’

- Harry wiesz chciałam … - nie zdążyłam dokończyć bo loczek mi przerwał

- „ coraz bardziej go kocham … ‘’ – powiedział

Chwila .. przecież.. nie to nie możliwe.. Harry zacytował mojego tweeta z przed kilku minut.

- kto jest takim cioto i nie odwzajemnia Twojej miłości? Nie zasługujesz na to – powiedział

- Harry.. – powiedziałam a po moich policzkach spłynęła łza

- nie płacz! On nie jest tego wart, żadem chłopak nie jest tego wart – powiedział

- On jest.. – powiedziałam

- wcale nie! –  odpowiedział przytulając mnie

- wiesz Harry… - znów nie dokończyłam..

- musisz odpoczywać.. nie płacz teraz.. – powiedział

- Harry do cholery daj mi doko.. – kolejny raz nie dokończyłam

- słucham ? – powiedział

- nic już nie ważne.. – powiedziałam i położyłam swoją głowę na poduszczę.

- nie co chciałaś powiedzieć ? – dopytywał

- że muszę odpoczywać i chce mi się spać – powiedziałam

- będę cicho jak myszka nawet nie będziesz wiedziała że tu jestem – powiedział

- problem w tym że nie chce żebyś tu był.. – powiedziałam po Polsku

- co ? – spytał

- nic. Włącz sobie telewizor. – powiedziałam a następnie wtuliłam się w poduszkę i od razu zasnęłam.

* 16:00 *

Obudziłam się o 16:00 , Harry’ego nie było. Wyszłam z łóżka i skierowałam się w stronę toalety. Po wykonanej czynności wyszłam z pokoju i zeszłam na dół do kuchni gdzie Harry coś gotował

- dzień dobry księżniczko jak się czujesz ? – spytał

- dobrze – powiedziałam zagryzając wargi na widok Harry’ego bez koszulki.

- przed tem chciałaś mi coś powiedzieć. O co chodziło – dopytywał nadal

- nic takiego – powiedziałam

- Ola mi się wygadała. Wiem o co chodzi wiec dlaczego kłamiesz? – powiedział Harry i podszedł bliżej mnie..

- Harry.. przepraszam.. nie chciałam żeby tak wyszło.. nie kontrolowałam tych uczyć. Ale nie przejmuj się mną ja sobie poradzę. Wiem że ja dla ciebie jestem tylko fanką nikim więcej. – powiedziałam a do moich oczy napłynęły łzy

- wiesz co ? – spytał

- tak ? – zapytałam spoglądając w podłogę

- żartowałem Ola mi nic nie powiedziała – powiedział

- co?! – krzyknęłam i wstałam od stołu. – Harry jak mogłeś! Nienawidzę cię! – krzyczałam i pobiegłam na górę z płaczem wbiegłam do swojego pokoju. Oparłam się o drzwi i zaczęłam płakać. Boże jaka ja jestem głupia.. właśnie mu wszystko powiedziałam. Jestem idiotką nienawidzę siebie. Po prostu siebie nienawidzę. – mówiłam sama do siebie. W Tym momencie Harry próbował dostać się do pokoju. Nie chciałam żeby tam wszedł ale on był silniejszy.

- Harry idź z tond – powiedziałam stojąc przy oknie.

- musiałem coś powiedzieć inaczej bym nie wiedział.. a tak to wiem – powiedział loczek

- okłamałeś mnie a ja się dałam nabrać i wszystko ci wygadałam – powiedziałam

- i co z tego ? – spytał

- to że masz mnie za totalną idiotkę – powiedziałam

- myślisz się – powiedział Harry podchodząc do mnie i obejmując w tali.

- przestań – powiedziałam i obróciłam się w jego stronę.

- chciałem ci powiezieć w kuchni ale ty wybiegłaś taka wciekła – powiedział..

- co ? – spytałam

- ja ciebie też – powiedział i wbił się w moje usta.

- Harry! Przestań to nie ma sensu! – mówiłam i próbowałam się uwolnić z jego objęć

- Ola nie protestuje kiedy Niall ją łapie za rękę – powiedział Styles

- co ? – spytałam

- sama jej zapytaj – powiedział Harry

- nie mów że oni są razem ? – spytałam

- tak. Ale jak coś nic ci nie mówiłem. Ola chciała ci powiedzieć ale ją wkurzyłam czymś.. czym to już wiem.. i nie powiedziała ci. Jutro na pewno ci wszystko wyjaśni – powiedział loczek

- Boże! – powiedziałam i zaczęłam się cieszyć jak głupia

- co ci ? – spytał

- w końcu! – skakałam po łóżku

- ale co ? – dopytywał Harry

- Ola jest szczęśliwa! 4 lata temu jej to mówiłam że Bóg jej to wynagrodzi i wcale się nie pomyliłam! Boże tak cię cieszę że są razem! Nawet sobie nie wyobrażasz jak – powiedziałam siadając na łóżku

- chyba jednak sobie wyobrażam-  powiedział Harry i przytulił mnie do siebie.